|
Yamamoto Tsunetomo - "Hagakure" |
|
|
|
|
Yamamoto Tsunetomo, były samuraj rozczarowany polityką uprawianą przez suzerena, postanowił przyjąć święcenia buddyjskie i w roku 1710 osiadł w zacziszu pustelni. Tam przy pomocy młodego skryby Tashiro Tsuramoto opracował zbiór aforyzmów opisujących drogę japońskiego wojownika.. Zazdrośnie strzeżony przez ponad 150 lat manuskrypt "Hagakure", tj. "Zapisków ukrytych pod liśćmi" do dzisiaj rozpala wyobraźnię. Ten niezwykły traktat jest bodaj najbardziej znaną próbą literackiego przełożenia dotąd niespisanego kodeksu samurajów, legendarnego "Bushi Do". To lektura obowiązkowa dla wszystkich zainteresowanych japońską sztuką wojenną.
|
|
Więcej…
|
|
Józef Piłsudski - "Rok 1920" |
|
|
|
W wydanej w 1923 roku broszurze pt."Pochód za Wisłę", Michaił Tuchaczewski zawarł swój subiektywny i o wyraźnym zabarwieniu propagandowym pogląd na zmagania wojny polsko-bolszewickiej. Przyjęta konwecja wymuszała w pewnym stopniu wybór analogicznych form, stąd też książka Józefa Piłsudskiego została napisana jako praca polemiczna z opracowaniem niedawnego adwersarza. Na jej powstanie miała wpływ także sytuacja w jakiej znalazł się marszałek w "okresie sulejowskim". Wówczas to był najzacieklej atakowany przez przeciwników politycznych, którzy nie szczędzili mu szykan kwestionując rolę dowódczą w decydującym momencie bitwy warszawskiej.
|
|
Więcej…
|
|
Juliusz Cezar - "O wojnie galijskiej" |
|
|
|
W Commentarii de bello Gallico Cezar zawarł historię swoich podbojów w Galii oraz walk z plemionami germańskimi i celtyckimi Brytami w latach 59-50 p.n.e. Wspomnienia spisywane w większości już po podboju Galii, zostały przerwane u zarania księgi ósmej, której ukończenia podjął się jeden z jego podkomendnych, Aulus Hircjusz. Cezar w sposób mistrzowski prowadzi narrację biegle wykorzystując umiejętności wpływania na opinie. Jednym z takich zabiegów jest przyjęta konwencja pisania w trzeciej osobie, która wywołuje w czytelniku wrażenie obcowania z obiektywną relacją postronnego obserwatora.
|
|
Więcej…
|
|
Flavius Vegetius Renatus - "Epitoma rei militari" |
|
|
|
Myślą przewodnią „Zarysu Wojskowości" było głębokie przekonanie autora o tym, że dyscyplina wojska rzymskiego i cała dawna struktura armii stanowiły źródło potęgi imperium. W swym dziełku nie zaleca on ślepego naśladowania całego systemu wojskowości pierwszych wieków naszej ery, ale pragnie na nowo rozbudzić karność i posłuch we współczesnej mu armii, która wówczas przeżywała głęboki kryzys. Pismo składa się z 4 ksiąg: I. Pobór i wyszkolenie rekrutów. II. skład armii i dawne tradycje wojskowe. III. Taktyki stosowane w bitwie lądowej. IV. Machiny oblężnicze oraz wojna na morzu.
|
|
Więcej…
|
|
Władysław Sikorski - "Przyszła wojna" |
|
|
|
Sztuka wojenna pozostała po ostatniej wielkiej wojnie w swych podstawach niewzruszona. W dotychczasowych jednak pojęciach strategicznych i taktycznych dokonywa się w ostatnich latach przewrót, i to pod niejednym względem zasadniczy. Nowe natomiast formy przyszłej wojny nie zawsze mogą być zrealizowane przez istniejące wojska i przy pomocy będącego w ich rozporządzeniu materiału.
|
|
Więcej…
|
|
|
|
|
|
Niemniej legionista trzymając tarczę w ręku mia...
W literaturze spotyka się wersję, że tarcza fal...
Wartościowy artykuł.
Imię Konstantego Kalinowskiego od 2006 r. nosi ...
Brakuje mi porządnej mapy strategicznej z opisy...